Overzicht van je verzekeringen maken en bijhouden
Verzekeringen hebben iets vreemds: je betaalt tientallen jaren premie zodat er geld verschijnt precies wanneer je familie het nodig heeft, en of het verschijnt hangt er vervolgens volledig van af of ze weten dat de polis bestaat. Een overzicht van je verzekeringen maken, op één vindbare plek, is hoe je dat gat dicht.
Niet-geclaimde levensverzekeringen zijn een bekend probleem. De verzekeraar hoort lang niet altijd dat een verzekerde is overleden. Claimt niemand, dan keert niemand uit. De polis waar je dertig jaar voor betaalde, verloopt dan geruisloos als een regeltje dat niemand las.
Welke polissen in het overzicht horen
Loop deze categorieën langs; de meeste huishoudens hebben meer polissen dan ze denken:
- Levensverzekeringen. De belangrijkste, inclusief de polis die aan je hypotheek hangt en eventuele collectieve dekking via je werkgever. Deze komen vrijwel nooit vanzelf boven water.
- Uitvaartverzekeringen. Juist in Nederland zijn oude uitvaartpolissen van vroeger heel gewoon, en heel vaak vergeten.
- Woon- en inboedelverzekering. Binnen dagen nodig als het noodgeval geen overlijden is maar een brand of waterschade.
- Zorg, arbeidsongeschiktheid en inkomen. Lopende declaraties en vergoedingen die een partner moet kunnen voortzetten.
- Aansprakelijkheid, rechtsbijstand, reis, auto. Kleiner, maar elk is een opzegging waar je familie anders maanden achteraan zit.
- Polissen ín andere producten. Betalingsbescherming bij een lening, annuleringsdekking op een creditcard. Zelfs voor jezelf makkelijk te missen.
Wat je per polis noteert
Je hoeft het papierwerk niet te archiveren; verzekeraars sturen documenten opnieuw op. Je hebt zes korte velden nodig:
verzekeraar, soort polis, polisnummer, één regel over wat gedekt is, ongeveer de premie, en waar het polisblad ligt. Bij een levensverzekering ook de begunstigden.
Dat is een tabel met zes kolommen en misschien tien rijen. Een half uur werk, waarvan het meeste zit in je eigen polisnummers terugvinden.
Waar het overzicht moet liggen
Een map met polisbladen is waar de meeste gezinnen dit nu bewaren, en dat werkt meestal, áls de map gevonden wordt, en actueel is, en niet in dezelfde brand ligt waar hij tegen moest verzekeren. Het overzicht is belangrijker dan de originelen, en dat pleit voor digitaal en veilig.
In Kinfolder hebben verzekeringen en polissen een eigen onderdeel van je kluis, naast je bankrekeningen en je belangrijke contacten. Alles staat versleuteld op je eigen apparaat, en je vertrouwenspersoon krijgt het overzicht wanneer het nodig is. Die ziet in één oogopslag welke verzekeraars gebeld moeten worden, polisnummers erbij, in plaats van jouw dekking te moeten afleiden uit bankafschriften.
Twee gewoontes die het actueel houden
Eén: werk het overzicht bij wanneer een polis start of stopt; het overstapseizoen is een natuurlijk moment. Twee: vertel de begunstigden van een levensverzekering dat ze begunstigde zijn. Een uitkering die niemand verwacht, wordt door niemand geclaimd.
De premies waren het zware werk, en die betaal je al jaren. Het overzicht is het lichte werk. Gun het dat halve uur.
Veelgestelde vragen
Welke gegevens noteer ik per verzekering?
Verzekeraar, soort polis, polisnummer, wat de polis ongeveer dekt, de premie, en waar het polisblad ligt. Bij een levensverzekering ook wie de begunstigden zijn.
Welke verzekeringen moet mijn familie zeker kennen?
Levensverzekeringen en uitvaartverzekeringen staan bovenaan, want daar stuurt niemand een herinnering voor. Daarna woon-, zorg- en aansprakelijkheidsverzekeringen en polissen die aan je hypotheek of werkgever hangen.
Wat gebeurt er met een levensverzekering die niemand claimt?
Als niemand claimt, wordt er simpelweg niet uitgekeerd. Verzekeraars weten niet altijd dat een verzekerde is overleden. Een vindbaar overzicht is wat van een polis een echte uitkering maakt.
Moet ik alle polisbladen bewaren?
Nee. Het overzicht is belangrijker dan het papierwerk. Verzekeraars kunnen documenten opnieuw versturen; wat je familie niet kan reconstrueren, is wélke verzekeraars ze moeten bellen.