Wachtwoorden regelen voor je familie: zo doe je dat

De meeste huishoudens draaien op het geheugen van één persoon. Eén partner kent het wifi-wachtwoord, de bankomgeving, het e-mailaccount achter elk abonnement. Valt dat geheugen weg, plotseling of geleidelijk, dan erft de ander vijftig dichte deuren. Wachtwoorden regelen voor je familie komt vooral neer op zorgen dat een handvol hoofdsleutels veilig overgedragen kan worden.

Het goede nieuws: je hoeft geen tweehonderd logins te documenteren. Je hebt een systeem nodig voor de dagelijkse wachtwoorden en een plan voor een stuk of vijf die er echt toe doen.

Begin met de hoofdsleutels

Als je familie deze kan openen, kunnen ze bijna al het andere herstellen:

1. De toegangscode van je telefoon. Daar staan de verificatiecodes, de authenticator-apps en de herstelroute van de meeste accounts. Zonder die code wordt al het andere veel moeilijker.
2. Je primaire e-mail. Wachtwoordresets van banken, abonnementen en sociale media komen hier binnen. E-mail is de loper van je digitale leven; dat zagen we ook toen we uitzochten wat er met je accounts gebeurt als je overlijdt.
3. Het hoofdwachtwoord van je wachtwoordmanager. Gebruik je er een, dan ontsluit dit ene geheim de rest.
4. De login van je computer. Foto’s, documenten, belastingzaken.
5. Je tweede factor. Waar komen de codes binnen: sms, een authenticator-app, een hardwaresleutel in een la?

Gebruik een wachtwoordmanager voor de rest

Voor de dagelijkse logins is een wachtwoordmanager het juiste gereedschap, en gebruik je er al een, dan ben je al een heel eind. Sommige bieden noodtoegang of gezinsdeling; we vergeleken de opties in onze gids over noodtoegang in wachtwoordmanagers en het kiezen van een wachtwoordmanager voor het gezin.

De manager lost de opslag op. De overdracht lost hij niet vanzelf op: je familie heeft nog steeds het hoofdwachtwoord nodig, en moet überhaupt weten dat de manager bestaat.

Zet ook de officiële routes aan

Apple, Google en Facebook hebben allemaal een erfenis- of inactiviteitsregeling. Ze kosten elk een paar minuten om in te stellen en geven je familie een legale, ondersteunde route naar precies die accounts. De moeite waard, maar op zichzelf niet genoeg; over de beperkingen schreven we in Verder dan Apple’s Digitale Nalatenschap.

De overdracht is het moeilijke deel

Geheimen opschrijven is makkelijk. Ze op het juiste moment overdragen, en geen dag eerder, dat is het echte ontwerpprobleem. Een boekje in een la is leesbaar voor elke bezoeker en binnen een paar maanden verouderd. Je partner de wachtwoorden vertellen werkt, totdat een van jullie iets verandert en vergeet het te melden.

Dat timingprobleem is waar Kinfolder omheen gebouwd is. Je hoofdsleutels en instructies staan versleuteld op je eigen apparaat, en je vertrouwenspersoon krijgt toegang via een bewuste, veilige vrijgave wanneer het echt nodig is, niet eerder. Jij werkt alles bij wanneer er iets verandert; je familie krijgt de actuele versie, één keer, op het juiste moment.

In een uur geregeld

• Zet de vijf hoofdsleutels op een versleutelde plek met een duidelijk overdrachtsplan.
• Wijs je familie op de wachtwoordmanager voor al het andere.
• Zet de erfeniscontact-functies aan waar je die hebt.
• Kijk er één keer per jaar naar, of wanneer een hoofdsleutel verandert.

Dat is het hele systeem. Klein genoeg om bij te houden, compleet genoeg dat niemand hoeft te gokken.